នៅទីក្រុងហ្លួងព្រះបាង ស៊ីផៃ ថាំម៉ាវង្ស ធ្វើការកំប៉ិកកំប៉ុកជាច្រើនដើម្បីចិញ្ចឹមគ្រួសារ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ គេក៏ជាអ្នកនិទានរឿងបុរាណសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរដែរ។ ខណៈដែលសិល្បៈនៃការនិទានរឿងចាប់ផ្តើមសាបរលាប ហើយអ្នកនិទានរឿងចាស់ៗស្លាប់បណ្ដើរៗ គេមានអារម្មណ៍ថាត្រូវធ្វើអ្វីម៉្យាង។ គេក៏ធ្វើដំណើរទៅភូមិដាច់ស្រយាលនានាទូទាំងប្រទេសឡាវ ស្វែងរកអ្នកនិទានរឿងចាស់ៗ ដើម្បីកត់ត្រាកេរដំណែលវប្បធម៌ទាំងអស់នោះឱ្យនៅគង់វង្ស។